Cierpienie jest na pewno rodzajem sensu.
Bezsens przecież nie boli.
Bezsens jest obojętnością.
"Wbrew pozorom moje życie, w ciągu kilkunastu miesięcy, uległo drastycznej zmianie. Stałam się kimś innym, mocniejszym, bardziej doświadczonym. Potrzebowałam spokoju, którego narazie zaznać nie mogłam. Musiałam walczyć, choć powoli brakowało mi sił. Wiem, że nie wszystko jest takie jak się wydaje. Na przykład ja: z zewnątrz jestem zrównoważona emocjonalnie, poukładana i ... czasem dziwna, ale w środku szaleje we mnie huragan, niezrozumienie, niepewność, niewyobrażalna tęsknota i ... czasem samotność. Wspierałam chociaż mnie nie wspierano, pomagałam chociaż mnie nie pomagano, kochałam chociaż mnie nie kochano..."
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz